Άρθρο της Επιτρόπου Θαλάσσιων Υποθέσεων και Αλιείας Ε.Ε. Μαρίας Δαμανάκη
Ο θαλάσσιος πλούτος δεν είναι δεδομένος. Η Μεσόγειος ως κλειστή θάλασσα, χρειάζεται δεκαετίες για να ανανεώσει τα νερά της. Τα παιδιά μας δεν θα τρώνε ψάρια αν συνεχίσουμε έτσι. Θα τα βλέπουν μόνο στα βιβλία. Επιστημονικές έρευνες της Κομισιόν καταγράφουν πως σε δέκα χρόνια μόνο 8 από τα 136 είδη που αλιεύονται στις ευρωπαϊκές θάλασσες θα βρίσκονται σε υγιή επίπεδα.

Στη Μεσόγειο το 82% των ειδών αλιεύονται πάνω από το ανεκτό όριο για τη βιωσιμότητά τους. Είναι λοιπόν φανερό πως δεν έχουμε κανένα περιθώριο να μην αναλάβουμε δράση.

Ο Μεσογειακός Κανονισμός Αλιείας της Ευρωπαϊκής Ενωσης απαγορεύει πλήρως την αλιεία, εμπορία και κατανάλωση γόνου και το ψάρεμα την περίοδο της ωοτοκίας των ψαριών. Ομως, ακόμη και ο καλύτερος κανονισμός επί χάρτου δεν μπορεί να σώσει τα είδη από την εξαφάνιση, εάν δεν υπάρχει πειθαρχία και έλεγχος στην εφαρμογή του.

Και εδώ το πρόβλημα, ειδικά για την Ελλάδα, είναι μεγάλο. Το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν τα περιστατικά ακραίων παραβιάσεων του Μεσογειακού Κανονισμού στα ελληνικά νερά. Πολλαπλασιάζονται οι καταγγελίες για λαθραία αλιεία (ακόμη και για χρήση δυναμίτιδας το 2011!), για εμπορία γόνου, για σερβίρισμα της «λιχουδιάς» σε ταβέρνες όπου ανεύθυνοι καταναλωτές παραγγέλνουν χωρίς αιδώ. Κυρίως πληθαίνουν οι καταγγελίες για ανύπαρκτους ή ανεπαρκείς ελέγχους καθώς και διασπορά αρμοδιοτήτων μεταξύ υπηρεσιών που οδηγούν σε καθεστώς ατιμωρησίας των παραβατών. Είναι μια κατάσταση που πρέπει να αντιμετωπίσουν οι ελληνικές αρχές με επιμονή. Οι υπηρεσίες της Κομισιόν είναι σε θέση και επιδιώκουν να προσφέρουν γι' αυτό κάθε αναγκαία βοήθεια σε όλα τα επίπεδα.

Το πρόβλημα μας αφορά όλους: ευρωπαϊκές και εθνικές αρχές, αλλά επίσης τους επαγγελματίες του Κλάδου και τους καταναλωτές. «Δεν ψαρεύουμε γόνο, δεν προσφέρουμε γόνο, δεν τρώμε γόνο». Μπορεί να είναι η δική μας συμβολή ως πολιτών, καταναλωτών και επαγγελματιών.


Πηγή: «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία».