agroΚοινή Γεωργική Πολιτική και το μέλλον των αγροτών
Αν η επιχειρηματικότητα είναι η διάθεση για ανάληψη δράσης με μεγάλες αβεβαιότητες, τότε οι αγρότες είναι οι πρώτοι επιχειρηματίες, καθόσον δρουν σε περιβάλλον ιδιαίτερα ανασφαλές και με πολλούς κινδύνους. Και βέβαια ως επιχειρηματίες, ή επαγγελματίες, θα έπρεπε να εξασφαλίζονται από επαρκή αγροτική έρευνα και γεωργικές εφαρμογές

να λειτουργούσαν αγροτικά σχολεία και να απαιτούνταν άδεια για την άσκηση του αγροτικού επαγγέλματος και βέβαια να υπήρχαν στοιχειώδης δομές υποστήριξης, όπως συμβαίνει με άλλους επιχειρηματικούς κλάδους, που διαθέτουν εξειδικευμένα Επιμελητήρια ή είναι μέλη στα τοπικά Επιμελητήρια.

Η πολυσυζητημένη Κοινή Γεωργική Πολιτική 2014-2020 μοιάζει κενή αντικειμένου, διότι ενώ προβλεπόταν να αρχίσει το 2014, τώρα συζητιέται να αρχίσει το 2015, παρά τις ευχάριστες διακηρύξεις για την σημαντικότητα του αγροτικού τομέα, την ανάγκη προσέλκυσης νέων στα αγροτικά επαγγέλματα και την ανάγκη να στηριχθεί η «ατμομηχανή» της οικονομικής ανάπτυξης της Ελλάδος.

Σήμερα στην Ελλάδα δηλώνουν αγροτικά έσοδα περίπου 1.200.000 Έλληνες, από τον πρώτο πυλώνα της ΚΓΠ εισπράττουν 2,2 δις € ετησίως 850.000 περίπου «δήθεν» αγρότες, είναι «35% αγρότες» περίπου 500.000 (δηλαδή ΜΗ αγρότες 65%, αυτοί που είναι εγγεγραμμένοι στο «Μητρώο Αγροτών»), υπολογίζονται σε 320.000 οι κατά κύριο επάγγελμα αγρότες (με 51% των εισοδημάτων τους από αγροτικά) και είναι μόλις 180.000 οι ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ Αγρότες, μέσα στους οποίους και οι Νέοι Αγρότες, οι οποίοι προσπαθούν να δημιουργήσουν καλύτερες προοπτικές για τον αγροτικό τομέα μέσα από τον δεύτερο πυλώνα με μόλις το ¼ των διαθέσιμων της ΚΓΠ.

Με αστούς τεχνοκράτες, που προσπαθούν να εντάξουν στον αστικό τρόπο σκέψης την αγροτική κοινωνία, και με αστικά φορολογικά πρότυπα, το μέλλον του αγροτικού κόσμου δεν φαίνεται ελπιδοφόρο, παρόλο που όλοι προσπαθούν να προσφέρουν τμήματα γης για καλλιέργεια, ευελπιστώντας στην «αξιοποίηση» φιλέτων real estate.

Στο «τσουνάμι» προτάσεων «καινοτόμων και νέων καλλιεργειών» από εμπόρους της αγοράς, χωρίς έρευνα και χωρίς αποδεικτικά αγροκτήματα, σχεδόν όλοι προσπαθούν να αποκομίσουν κέρδη μέσα από την διαδικασία διάδοσης μιας νέας άγνωστης «ελπιδοφόρας» (όπως λένε αγροτικής καλλιέργειας ή εκτροφής), που απευθύνεται είτε σε αγρότες-Νέους Αγρότες είτε σε φιλόδοξους κεδροσκόπους αστούς.

Ο Αγρότης είναι ο ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΣ του περιβάλλοντος και δεν είναι απλά ένα ακόμα επάγγελμα, αλλά ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ, για μια ολόκληρη κοινωνία, από την οποία «με διάφορους τρόπους μέσω της φορολογιας και των τιμών υφαρπάζουν τον παραγόμενο πρωτογενή πλούτο» (καθ. Γ. Δαουτόπουλος, ΑΠΘ, 2009).

Για την καταγραφή, Δημήτρης Μιχαηλίδης, 6998282382