Η κλιματική αλλαγή και η καταστροφή του περιβάλλοντος θεωρούνται από τα σημαντικότερα προβλήματα του σύγ- χρονου πολιτισμού σε παγκόσμιο επίπεδο. Τα ακραία καιρικά φαινόμενα, οι έντονες βροχοπτώσεις, οι καύσωνες, οι ξηρασίες, οι τυφώνες παρουσιάζουν έξαρση τα τελευταία χρόνια. Όλα αυτά συμβαίνουν γιατί οι άνθρωποι επιζητούν συνεχώς, με ένα αλόγιστο τρόπο, την ανάπτυξη και την ευημερία. Η ανάπτυξη, όμως, και η πρόοδος είναι συμβατές μόνο όταν διασφαλίζονται και

 

 

ανανεώνονται τα φυσικά θεμέλια της ζωής, όταν το παρόν δεν υποθηκεύει το μέλλον. Τις αιτίες των περιβαλλοντικών προβλημάτων πρέπει να τις αναζητήσει κανείς στις σχέσεις του ανθρώπου με τη φύση και του ανθρώπου με τον άνθρωπο. Η λύση των προβλημάτων αυτών θα προκύψει μέσα από συλλογικές δράσεις των πολιτικών ηγετών, των κυβερνήσεων, των βιομηχανιών και των πολιτών σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Γι’ αυτό, χρειάζεται εκστρατεία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του κοινού σχετικά με το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής και των συνεπειών της καθώς και προβολή των τρόπων αντιμετώπισής τους, αλλάζοντας κάποιες συνήθειες στην καθημερινή ζωή.

Ο έλεγχος της κλιματικής αλλαγής παραμένει, χωρίς αμφιβολία, μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει σήμερα η ανθρωπότητα.

Το κλίμα είναι η μέση καιρική κατάσταση που επικρατεί σε μια ορισμένη περιοχή, για μεγάλη χρονική περίοδο και ποικίλλει λόγω φυσικών συνθηκών. Το παγκόσμιο κλίμα είναι αποτέλεσμα της πολύπλοκης αλληλεπίδρασης πολλών παραγόντων, που χαρακτηρίζουν από τη μια την κύρια πηγή ενέργειας (την ηλιακή ακτινοβολία) και από την άλλη ένα μεγάλο αριθμό γήινων χαρακτηριστικών και φαινομένων που το διαμορφώνουν, όπως η σύσταση της ατμόσφαιρας, οι άνεμοι, τα θαλάσσια ρεύματα, η βροχή, οι ηφαιστειακές εκρήξεις, κ.λπ. Το κλίμα στον πλανήτη μας δεν ήταν ποτέ σταθερό, ωστόσο όπως έχει αποδειχτεί πρόσφατα, υπάρχουν διαφοροποιήσεις πέραν του φυσιολογικού τις τελευταίες δεκαετίες λόγω ανθρώπινων, βιομηχανικών και γεωργικών δραστηριοτήτων και παρεμβάσεων. Γιατί, όμως, αλλάζει το κλίμα;

Το φαινόμενο του θερμοκηπίου

Οι ακτίνες του ήλιου θερμαίνουν την επιφάνεια της Γης. Καθώς η θερμοκρασία στη Γη αυξάνεται, η θερμότητα επιστρέφει στην ατμόσφαιρα και ένα μέρος της απορροφάται ή αντανακλάται πίσω στη Γη από τα αέρια του θερμοκηπίου, που υπάρχουν στην ατμόσφαιρα, όπως το διοξείδιο του άνθρακα (CO2), οι υδρατμοί, το οξείδιο του αζώτου, το μεθάνιο και το όζον. Αυτή η φυσική διαδικασία ονομάζεται φαινόμενο του θερμοκηπίου και είναι αυτή που ευθύνεται για τη ζωή στον πλανήτη μας. Χωρίς αυτή, ο μέσος όρος θερμοκρασίας του πλανήτη μας θα ήταν -18ο C. Με απλά λόγια μπορούμε να πούμε ότι η Γη είναι περικυκλωμένη από ένα στρώμα αόρατων αερίων, (όπως το διοξεί- διο του άνθρακα), που λειτουργούν ακριβώς σαν ένα θερμοκήπιο, κρατάνε τη ζεστασιά του ήλιου κοντά στον πλανήτη και δεν την αφή- νουν να φύγει.

Λόγω των επιπτώσεων της ανθρώπινης δραστηριότητας στο περι- βάλλον κατά τον τελευταίο αιώνα, η συγκέντρωση αερίων του θερ- μοκηπίου στην ατμόσφαιρα, το 80% των οποίων αποτελεί το CO2, είναι σήμερα υψηλότερη απ’ ό,τι τα τελευταία 650.000 χρόνια. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αυξηθεί ο μέσος όρος της θερμοκρασίας κατά 0,74ο C σε όλο τον κόσμο και κατά 1ο C ειδικά στην Ευρώπη. Με τη χρήση καυσίμων, όπως για παράδειγμα της βενζίνης και του πετρελαίου, για την παραγωγή ενέργειας, η ανθρωπότητα έχει προ- καλέσει την έκλυση τεραστίων ποσοτήτων CO2 στην ατμόσφαιρα. Επιπλέον, υπάρχουν και άλλα αέρια του θερμοκηπίου προερχόμενα από ορισμένες βιομηχανικές δραστηριότητες, τη γεωργία και τις χωματερές.

Η τρύπα του όζοντος.

Το φυσικό στρώμα όζοντος (Ο3), που βρίσκεται στη στρατόσφαιρα (25 χλμ. περίπου πάνω από τη γη) και το οποίο δρα σαν «ασπίδα» απέναντι στην υπεριώδη ακτινοβολία, σήμερα κινδυνεύει άμεσα. Η πα- ρουσία του όζοντος προστατεύει την ύπαρξη ζωής στη Γη και απορροφά το μεγαλύτερο μέρος της υπεριώδους ακτινοβολίας του ήλιου, που ως γνωστό είναι βλαβερή για τους ζωντανούς οργανισμούς. Παράλληλα, η στρατόσφαιρα επιτρέπει τη διέλευση ενός μικρού μέρους της υπεριώδους ακτινοβολίας, που είναι απαραίτητη για τη διαβίωση των ζωντανών οργανισμών. Ωστόσο, την τελευταία δεκαετία η στιβάδα του όζοντος έχει μειωθεί κατά 6-7% από διάφορα αέρια που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι στη Γη. Οι χλωροφθοριούχοι άνθρακες (CFC’s) που απελευθερώνονται από τα αεροζόλ, τις κλιματιστικές συσκευές, τα ψυγεία, τους πυρο- σβεστήρες και λοιπές συσκευές, ανεβαίνουν στη στρατόσφαιρα με αποτέλεσμα την αραίωση του στρώματος του όζοντος και τη δημι- ουργία της γνωστής τρύπας του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική. Σημαντική βλάβη, επίσης, προκαλούν τα αέρια των αεριωθούμενων αεροπλάνων.

Η μόλυνση της ατμόσφαιρας είναι ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα των σύγχρονων κοινωνιών, καθώς παρατηρήθηκε εντονότερα τις τελευταίες δεκαετίες παράλληλα με την πρόοδο που σημείωσε ο άνθρω- πος. Τα εργοστάσια, οι μονάδες παραγωγής ενέργειας, οι μονάδες επεξεργασίας μεταλλευμάτων (π.χ. χυτήρια χαλκού), τα σύγχρονα μέσα μεταφοράς (αυτοκίνητα, αεροπλάνα) είναι υπεύθυνα για την εκπομπή βλαβερών αερίων και σωματιδίων στην ατμόσφαιρα. Πη- γές ατμοσφαιρικής ρύπανσης, επίσης, συνιστούν φυσικά φαινόμενα, όπως οι πυρκαγιές και η έκρηξη ηφαιστείων. Συγκεκριμένα, στις μεγάλες βιομηχανικές πόλεις, ο αέρας είναι τόσο μολυσμένος που διακρίνεται από την αλλαγή του χρώματος. Ονομάζεται «νέφος», έχει καφέ χρώμα και είναι βλαβερός τόσο για τους ανθρώπους που τον αναπνέουν όσο και για τα δέντρα, τα φυτά και τα ζώα. Σε πολλές περιοχές, η μόλυνση της ατμόσφαιρας επιφέρει βλαβερές συνέπειες στην αγροτική παραγωγή και στα τρόφιμα που καταναλώνουμε.

Η μόλυνση του νερού

Η αξία του νερού είναι αδιαμφισβήτητη, καθώς απ’ αυτό εξαρτάται κάθε ζωντανός οργανισμός πάνω στη Γη προκειμένου να επιβιώσει, από τους ανθρώπους έως το πιο μικρό ζώο, έντομο και φυτό. Είναι, λοιπόν, πολύτιμο και πρέπει να το προστατεύουμε. Δυστυχώς, όμως, σε όλο τον πλανήτη παρατηρείται ρύπανση των ποταμών, των λιμνών, των θαλασσών αλλά και των υπόγειων υδάτων, επειδή τα εργοστάσια εναποθέτουν εκεί τα σκουπίδια και τα απόβλη- τά τους. Επίσης, εκεί συχνά καταλήγουν τα λύματα και από τα νοικοκυριά. Τα υπόγεια ύδατα μολύνονται, όταν χύνονται στο έδαφος διάφο- ρα βλαβερά και επικίνδυνα για την υγεία υγρά, που απορροφούνται από το έδαφος και καταλήγουν στον υδροφόρο ορίζοντα. Τέτοια επι- κίνδυνα υγρά είναι η βενζίνη, τα λάδια από αυτοκίνητα, μηχανές κ.λπ., τα απορρυπαντικά, τα διαλυτικά, ορισμένα λιπάσματα, φυτοφάρμακα και εντομοκτόνα που χρησιμοποιούνται για την καλλιέργεια της γης και την περιποίηση των κήπων. Επίσης, ρύπανση προκαλούν όλων των ειδών τα πλαστικά (σακού- λες, ποτήρια, παιχνίδια κ.λπ.), τα ελαστικά (αυτοκινήτων, ποδηλάτων, εξαρτημάτων μηχανημάτων κ.λπ.), τα είδη αλουμινίου (τενεκεδάκια αναψυκτικών, οικιακές συσκευές, πόρτες, παράθυρα κ.λπ.). Τα πλα- στικά σκουπίδια που καταλήγουν στη θάλασσα είναι υπεύθυνα για το θάνατο χιλιάδων θαλάσσιων θηλαστικών και πουλιών που ζουν κοντά στη θάλασσα καθώς και εκατομμυρίων ψαριών.

 

Η μόλυνση του εδάφους

Το έδαφος αποτελεί, γενικά, τον ενδιάμεσο αποδέκτη ανάμεσα στην ατμόσφαιρα και την υδρόσφαιρα και είναι το επι- φανειακό στρώμα του φλοιού της Γης, το οποίο συνίσταται από ανόργανη και οργανική ύλη, νερό, αέρα και ζωντανούς οργανισμούς. Ο σχηματισμός του εδάφους είναι μια εξαιρετικά αργή διεργασία, γι’ αυτό το έδαφος, ουσιαστικά, θεωρείται ως ένας μη ανανεώσιμος πόρος. Το έδαφος, μάς χαρίζει τροφή, βιομάζα και πρώτες ύλες. Επίσης, αποθηκεύει, διηθεί και μετασχηματίζει πολλές ουσίες, μεταξύ των οποίων νερό, θρεπτικά συστατικά και άνθρακα. Ωστόσο, το έδαφος απειλείται από πολλές διεργασίες, όπως η διάβρωση, η μείωση της οργανικής ύλης, η μείωση της βιοποικιλότητας, οι πλημμύρες και οι κατολισθήσεις και η ρύπανση. Ιδιαίτερα, όσον αφορά στη ρύπανση, τα τελευταία χρόνια το έδαφος και το υπέδαφος υφίστανται αλλοίωση σε βάθος μερικών μέτρων από τα λιπάσματα, τα φυτοφάρμακα και τα ζιζανιοκτόνα. Επίσης, το έδαφος μολύνεται από τοξικές ουσίες, ρύπους, πλαστικά αντικείμενα, σκουπίδια κ.λπ. Άλλες αιτίες μόλυνσης του εδάφους είναι οι ρύποι της ατμόσφαιρας και η όξινη βροχή, η οποία επηρεάζει άμεσα την ποιότητά του και έμμεσα επιδρά στη βλάστηση, τα δάση και τη γεωργική παραγωγή. Σημαντική, εξάλλου, αιτία ρύπανσης του εδάφους είναι η υπερεκμετάλλευση της Γης για σκοπούς παραγωγής γεωργικών προϊόντων. Σε πολλές περιοχές του πλανήτη, τα εδάφη είναι εξαντλημένα με αποτέλεσμα να μην αποδίδουν εξίσου καλά, όπως τα προηγούμενα χρόνια. Η διείσδυση μολυσματικών ουσιών στο έδαφος, μέσω καλλιεργειών παραγωγής τροφίμων και ζωοτροφών καθώς και μέσω της εκτροφής ορισμένων ζώων, επηρεάζει την ασφάλεια των τροφίμων και των ζωοτροφών και έμμεσα την υγεία και ασφάλεια των ανθρώπων. Η βιολογική ή οικολογική γεωργία, ίσως, αποτελέσει στο μέλλον την ιδανική λύση για γεωργική ανάπτυξη, με μοναδικό γνώμονα την προστασία του περιβάλλοντος και της ανθρώπινης υγείας.

Η όξινη βροχή.

Το φαινόμενο της όξινης βροχής παρατηρείται τις τελευταίες δεκα- ετίες στις βιομηχανικές κυρίως περιοχές της Γης. Τα καυσαέρια των αυτοκινήτων, τα αέρια (κυρίως θείο και άζωτο), που εκπέμπουν τα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος και άλλες βιομηχανίες, αναμειγνύονται με το νερό και το καθιστούν όξινο. Έτσι, λοιπόν, η βροχή (ή το χιόνι) που πέφτει στη Γη και περιέχει τα βλαβερά και μο- λυσμένα αέρια, ονομάζεται όξινη βροχή. Η όξινη βροχή είναι βλαβερή τόσο για τους ανθρώπους και τα ζώα όσο και για τα φυτά, τα ποτάμια και τις λίμνες καθώς και τους οργανισμούς που διαβιούν εκεί. Όταν η βροχή είναι μολυσμένη, νεκρώνονται λίμνες και ποτάμια, ενώ καταστρέφονται τεράστιες εκτάσεις δασών. Επίσης, η όξινη βροχή μολύνει το πόσιμο νερό που κατανα- λώνουν οι άνθρωποι και φυσικά και τα ζώα. Επιπρόσθετα, η όξινη βροχή επιδρά αρνητικά σε πετρώματα, όπως τα μάρμαρα, οι ασβεστόλιθοι, ο βασάλτης και άλλα. Αρχαία μνημεία που είναι εκτεθειμένα στις καιρικές συνθήκες εδώ και χιλιάδες χρόνια, εξαιτίας της όξινης βροχής, υφίστανται διάβρωση με κίνδυνο σε λίγα χρόνια να χάσουν τη μορφή τους και να γίνουν σκόνη.

 

Η ρύπανση του περιβάλλοντος.

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες, η μεγάλη τεχνολογική πρόοδος και η ραγδαία βιομηχανική ανάπτυξη έχουν προκαλέσει ανεπανόρθωτη ρύπανση στο περιβάλλον. Πέραν από τη μόλυνση της ατμόσφαιρας, των νερών και του εδάφους, το φυσικό περιβάλλον ρυπαίνεται από τις τεράστιες ποσότητες απορριμμάτων που δημιουργούν οι άνθρωποι καθημερινά στο σπίτι, στο σχολείο, στην εργασία, στην εκδρομή, στο ταξίδι κ.λπ. Τα σκουπίδια που συλλέγονται από τα απορριμματοφόρα οχήματα μεταφέρονται σε χώρους που ονομάζονται «χωματερές» όπου, άλλα οχήματα καλύπτουν τα σκουπίδια με χώμα ή τα ρίχνουν σε τρύπες. Όμως, οι ποσότητες των σκουπιδιών είναι πολύ μεγαλύτερες από τους χώρους που είναι διαθέσιμοι για την εναπόθεσή τους.

 

Ραδιενεργός ρύπανση.

Στη διάρκεια της βιολογικής του εξέλιξης, ο άνθρωπος έχει καταφέρει να προσαρμοστεί στην ύπαρξη «ιονίζουσας ακτινοβολίας» διαφόρων προελεύσεων που αποτελεί τη φυσική ραδιενέργεια. Η ανάπτυξη, ωστόσο, των ποικίλων εφαρμογών της πυρηνικής ενέργειας καθώς και η εκτεταμένη χρήση των ακτινογραφιών από την ιατρική, δημιούργησαν μια νέα κατάσταση. Τώρα πια οι ζωντανοί οργανισμοί έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να υποβληθούν σε ακτινοβο- λία πολύ πιο έντονη από τη φυσική. Τα πυρηνικά ατυχήματα σε όλα τα στάδια των πυρηνικών εφαρμογών έχουν ήδη δημιουργήσει σοβαρές καταστάσεις ρύπανσης, ενώ η αποθήκευση των ραδιενεργών αποβλήτων απειλεί μελλοντικά με εκτεταμένη ραδιενεργό ρύπανση τη Βιόσφαιρα. Τα ραδιενεργά στοιχεία μεταφέρονται με τον άνεμο, τη βροχή, τα ποτάμια, τα θαλάσσια ρεύματα, κ.λπ. και εισχωρούν στους βιογεωχημικούς κύκλους και στο εσωτερικό των ζωντανών οργανισμών. Η μεταπήδησή τους στις τροφικές αλυσίδες και η συγκέντρωσή τους (και μάλιστα επιλεκτική) με τη δια- δικασία της βιολογικής συσσώρευσης αποτελούν μεγάλη απειλή για κάθε είδους ζωή και, κυρίως, για τα ανώτερα ζώα και τον άνθρωπο. Οι συνέπειες της έκθεσης στη ραδιενέργεια, ακόμα και σε χαμηλές δόσεις, είναι πολύ επικίνδυνες, (καρκίνοι, γενετικές μεταλλάξεις κ.λπ.). Ειδικότερα, το πρόβλημα διάθεσης των πυρηνικών αποβλήτων παραμένει, ίσως, το σημαντικότερο «αγκάθι» της πυρηνικής βιομηχανίας με εύλογες προεκτάσεις στο περιβάλλον και την ποιότητα της ανθρώπινης ζωής. Η λύση στο πρόβλημα αυτό βρίσκεται, φυσικά, στα χέρια των εμπλεκομένων κρατών.

Η άνοδος της θερμοκρασίαςΤο φαινόμενο του θερμοκηπίου προκαλεί την αύξηση της θερμο- κρασίας της Γης, λόγω της τρομακτικής αύξησης του διοξειδίου του άνθρακα. Είναι γεγονός ότι, οι πιο ψηλές θερμοκρασίες παρατηρή- θηκαν από το 1991 έως σήμερα. Σύμφωνα, μάλιστα, με επιστημονικά δεδομένα, προβλέπεται ότι η θερμοκρασία σε όλο τον πλανήτη ενδέ- χεται να αυξηθεί κατά 1,1 μέχρι 6,4°C κατά τη διάρκεια του αιώνα που διανύουμε, εάν οι αρμόδιοι φορείς δεν προβούν στην άμεση λήψη των κατάλληλων μέτρων για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Πιο συγκεκριμένα, στη νότια Ευρώπη, οι κλιματικές αλλαγές αναμέ- νεται να επιδεινώσουν τις υφιστάμενες συνθήκες, δηλ. τις υψηλές θερμοκρασίες (καύσωνες) και την ξηρασία, δεδομένου ότι πρόκειται για μια περιοχή, η οποία είναι ιδιαίτερα ευάλωτη στις διακυμάνσεις του κλίματος. Η άνοδος της θερμοκρασίας αναμένεται να αυξήσει τη συχνότητα των πυρκαγιών και να επιφέρει περαιτέρω μείωση στο δι- αθέσιμο νερό.

Το λιώσιμο των πάγων

Η άνοδος της θερμοκρασίας στη Γη θα επιφέρει το λιώσιμο των πάγων στους δύο πόλους της Γης καθώς και όπου υπάρχουν παγετώνες. Η θαλάσσια περιοχή που καλύπτεται από τον Αρκτικό πάγο στο Βό- ρειο Πόλο έχει συρρικνωθεί κατά 10% κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Επίσης, το πάχος του πάγου πάνω από το νερό έχει σημειώσει μείωση κατά 40%. Στην Ανταρκτική, ο πάγος έχει καταστεί ασταθής. Επίσης, οι παγετώνες στη Βόρεια Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική και όπου αλλού υπάρχουν θα συρρικνωθούν. Επιπρόσθετα, όσον αφορά τους παγε- τώνες των Ελβετικών Άλπεων, είναι πιθανόν να εξαφανιστεί το 75% τους, μέχρι το 2050.

Η άνοδος της στάθμης της θάλλασας

Εάν πραγματοποιηθούν οι προβλέψεις για το λιώσιμο των πάγων και των παγετώνων, είναι φυσικό επόμενο να ανέβει και η στάθμη της θάλασσας. Κατά τον εικοστό αιώνα η στάθμη ανήλθε κατά 12 έως 22 εκατοστά και σύμφωνα με τις προβλέψεις, κατά τον εικοστό πρώτο αιώνα θα ανέλθει μέχρι και τα 59 εκατοστά. Οι προβλέψεις αυτές, όμως, δεν περιλαμβάνουν τις μελλοντικές γρήγορες μεταβολές στην κίνηση των πάγων από τη Γροιλανδία και την Ανταρκτική. Κάτι τέτοιο δεν αποκλείει τη μεγαλύτερη άνοδο της στάθμης της θάλασσας, μέχρι σήμερα. Σε μια τέτοια περίπτωση, συστάδες νησιών στους ωκεανούς καθώς και παραθαλάσσιες πόλεις και χωριά ενδέχεται να βυθιστούν. Επίσης, θα επηρεαστεί η γεωργία στις παραθαλάσσιες περιοχές αφού τα υπόγεια νερά θα καταστούν υφάλμυρα. Θα τεθεί σε άμεσο κίνδυνο η ανθρώπινη υγεία αφού η υφαλμύρηση του υδροφόρου ορίζοντα θα επηρεάσει και το πόσιμο νερό. Οι κάτοικοι των περιοχών που θα επηρεαστούν θα αναζητήσουν νέο τόπο διαβίωσης με επιπτώσεις και στην οικονομία των χωρών.

Τα ακραία καιρικά φαινόμενα

Καιρικά φαινόμενα, όπως η ξηρασία, οι καταιγίδες, οι πλημμύρες, ο καύσωνας αναμένεται ότι θα είναι συχνότερα αλλά και εντονότερα. Κατά την τελευταία δεκαετία σε ολόκληρο τον κόσμο σημειώθηκαν τρεις φορές περισσότερες φυσικές καταστροφές εξαιτίας του καιρού, σε σχέση με τη δεκαετία του 1960. Προβλέπεται ότι από το 2070 και μετά, κύματα καύσωνα θα σημειώνονται κάθε δύο χρόνια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το κύμα καύσωνα που σημειώθηκε στην Ευρώπη το 2003, προκαλώντας το θάνατο αρκετών Ευρωπαίων πολιτών και προξενώντας πυρκαγιές μεγάλης έκτασης καθώς και γεωργικές καταστροφές ύψους πάνω από 10 δισεκατομμύρια ευρώ. Παράλληλα, η κλιματική αλλαγή θα αυξήσει τον κίνδυνο ερημοποίησης, που ήδη έχει αρχίσει στη Νότια Ευρώπη. Οι καταιγίδες και οι πλημμύρες θα προκαλέσουν καταστροφή των καλλιεργειών και διάβρωση του εδάφους, με αντί- κτυπο στη γεωργία. Ενδέχεται, επίσης, να δημιουργηθούν προβλήματα στην ποιότητα του νερού, λόγω μόλυνσης των πηγών, γεγονός το οποίο θα έχει άμεσες επιπτώσεις και στην ανθρώπινη υγεία, αφού αυξάνεται ο κίνδυνος μολύνσεων, αναπνευστικών προβλημάτων και θανάτων. Παρεμφερής επίπτωση αποτελεί και η διεύρυνση των περιοχών που επηρεάζονται από την αύξηση της ξηρασίας, τη μείωση των βροχοπτώσεων και τη μείωση της ποσότητας πόσιμου νερού. Το γεγονός αυτό θα δημιουργήσει προ- βλήματα στη γεωργία (μείωση παραγωγής, καταστροφή σοδειών, θάνατος ζώων, αυξημένος κίνδυνος για πυρκαγιές). Η αναζήτηση νερού και τροφής καθώς και οι ασθένειες θα οδηγήσουν στη μετακίνηση πληθυσμών με σκοπό την εξεύ- ρεση καλύτερων συνθηκών διαβίωσης.

Η απώλεια βιοποικιλότητας

Η βιοποικιλότητα είναι το σύνολο των ζωντανών οργανισμών, ειδών και οικοσυστημάτων που αποτελούν τη ζωή στη Γη, δηλαδή τα ζώα, τα πουλιά, τα ψάρια και τα φυτά (πανίδα και χλωρίδα). Πολλά είδη αναμένεται να εξαφανιστούν από τις περιοχές οι οποίες θα επηρεαστούν άμεσα από τις αλλαγές του κλίματος σ’ ολόκληρο τον πλανήτη. Ζώα των οποίων το φυσικό περιβάλλον διαβίωσης βρίσκεται στους πόλους της Γης ή γενικά σε ψυχρά κλίματα, όπως για παράδειγμα οι πολικές αρκούδες, οι φώκιες και οι πιγκουίνοι θα επηρεαστούν ανεπανόρθωτα από την άνοδο της θερμοκρασίας και το λιώσιμο των πάγων. Επίσης, πτηνά θα αναγκαστούν να αποδημήσουν σε διαφορετικές περιοχές από αυτές στις οποίες ζούσαν μέχρι σήμερα. Τα τροπικά και άλλα δάση στις νότιες περιοχές θα οδηγηθούν σε αφανισμό και ένα ποσοστό της τάξης του 60% των ειδών που υπάρχουν σε ορεινές περιοχές, θα εξαφανιστούν. Στον αντίκτυπο αυτόν της κλιματικής αλλαγής στη βιοποικιλότητα, σημαντικό ρόλο διαδραματίζει άμεσα ο ίδιος ο άνθρωπος, καθώς η πρόοδος και ο υπερπληθυσμός επιβάλλουν την επέκταση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων σε ολοένα και μεγαλύτερες εκτάσεις Γης. Με τον τρόπο αυτό, δάση εξαφανίζονται και παρθένες εκτάσεις γεμίζουν κτίρια. Τα ζώα που διέμεναν στα δάση αυτά είναι εξαναγκασμένα να αναζητήσουν φωλιά σε άλλο χώρο, που θα πρέπει να πληροί ορισμένες προϋποθέσεις, ανάλογα με τις ανάγκες τους. Ως εκ τούτου, μεγάλος αριθμός ζώων, φυτών, δέντρων κ.λπ. απειλούνται με αφανισμό. Παράλληλα, αναμένεται να επεκταθεί η περίοδος ξηρασίας και να αυξηθεί ο κίνδυνος πυρκαγιών. Στη Μεσόγειο θάλασσα, όπου η θερμοκρασία του νερού προβλέπεται να αυξηθεί, θα εισβάλουν νέα είδη ψαριών, τα οποία θα επηρεάσουν τη δραστηριότητα των επαγγελματιών στον τομέα της αλιείας.

Τα προβλήματα στην ανθρώπινη υγεία

Η κλιματική αλλαγή καθιστά το κλίμα της Ευρώπης περισσότερο ζεστό και υγρό, γεγονός το οποίο θα επιφέρει επιδημίες και ασθένειες, που θα προκαλούνται από κουνούπια, άλλα έντομα και τρωκτικά. Η διάδοση ασθενειών όπως ο δάγκειος πυρετός, η εγκεφαλίτιδα, η ελονοσία ή ο κίτρινος πυρετός θα είναι, κατά συνέπεια, πιο εύκολη. Επιπλέον, η υπερθέρμανση του πλανήτη μπορεί να προκαλέσει την αύξηση μικροβίων και βακτηριδίων που δυνατόν να οδηγήσουν σε αύξηση των λοιμώξεων.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, οι κίνδυνοι που εγκυμονούν οι κλιματικές αλλαγές για την υγεία, θα είναι σημαντικοί και θα ποικίλλουν ανάλογα με τη γεωγραφική περιοχή. Η υγεία ενδέχεται να επιβαρυνθεί από τον υποσιτισμό, τη διάρροια και την ελονοσία, που αποτελούν αιτία θανάτου 6,5 εκατομμυρίων ανθρώπων κάθε χρόνο. Τέτοιου είδους περιστατικά αναμένεται να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό την υγεία, παράλληλα με την εξέλιξη στις κλιματικές αλλαγές, λόγω των αρνητικών επιπτώσεων που αυτές θα επιφέρουν στην παραγωγή τροφίμων, στα αποθέματα και την ποιότητα του νερού καθώς και στην ανθεκτικότητα των ανθρώπων σε μικρόβια.

Η περαιτέρω μόλυνση του αέρα θα αυξήσει την προδιάθεση για άσθμα, αναπνευστικές μολύνσεις και καρδιακά προβλήματα. Ως επακόλουθα θα αυξηθούν οι εισαγωγές στα νοσοκομεία αλλά και οι ημέρες απουσίας των επη- ρεαζομένων από την εργασία ή το σχολείο. Παράλληλα, οι εντονότερες προσπάθειες που θα καταβάλλουν οι άν- θρωποι για την εξεύρεση περισσότερων ή εναλλακτικών πηγών ενέργειας, θα προκαλέσουν, περαιτέρω μόλυνση της ατμόσφαιρας με αποτέλεσμα να αυξηθούν οι ασθένειες που οφείλονται σ’ αυτή.

Η μεγαλύτερη συχνότητα έντονων καιρικών φαινομένων, όπως για παράδειγμα οι καύσωνες, αναμένεται ότι θα οδηγήσει σε αύξηση της θνησιμότητας, του θερμικού στρες καθώς και της θερμοπληξίας. Στα περιστατικά καύσωνα, η κατηγορία του πληθυσμού που χαρα- κτηρίζεται ως η πιο ευάλωτη είναι η ομάδα των ηλικιωμένων, καθώς η γήρανση εξασθενεί τη φυσιολογική ικανότητα του οργανισμού να ρυθμίσει τη θερμοκρασία του. Υπολογίζεται ότι θα σημειώνονται 86.000 θάνατοι το χρόνο στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εάν σημειωθεί μια μέση αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας κατά 3 βαθμούς Κελσίου στο διάστημα 2071-2100, σε σύγκριση με την περίοδο 1961-1990. Επιπλέον, το περιβάλλον επιβαρύνεται αφόρητα σε ραδιενέργεια και ιδιαίτερα όταν συμβεί κάποιο ατύχημα, όπως π.χ. το ατύχημα του Τσερνομπίλ, κατά το οποίο, πολλοί άνθρωποι βρέθηκαν εκτεθειμένοι στη ραδιενέργεια. Η μείωση του στρώματος του όζοντος είναι δυνατόν να προκαλέσει σοβαρές συνέπειες στην ανθρώπινη υγεία, όπως εξασθένηση του ανοσοποιητικού συστήματος, καρκίνο του δέρματος και καταρρά-κτη ματιών.

Τα κανουμε για να σώσουμε την γη?

Είναι πολύ σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε όλοι τη σημασία που έχει το περιβάλλον για μας, καθώς και τους λόγους για τους οποίους όλοι είμαστε υποχρεωμένοι να καταβάλλουμε το μέγιστο των δυνατοτήτων μας για την προστασία του. Υπάρχουν πολλά, απλά και βασικά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε καθημερινά όλοι μας για να εξοικονομήσουμε ενέργεια. Με την εξοικονόμηση ενέργειας, δεν εξαντλούνται οι φυσικές πρώτες ύλες, όπως για παράδειγμα το πετρέλαιο, τα δέντρα κ.λπ. Ας δούμε σύντομα κάποιες συνήθειες που μπορούμε να υιοθετήσουμε και να εντά- ξουμε στην καθημερινή μας ζωή στο σπίτι, στο χώρο εργασίας, στο σχολείο κ.λπ. ώστε από τη μια να εξοικονομού- με ενέργεια και από την άλλη να συμβάλλουμε στην προστασία του περιβάλλοντος.

Αλλάζουμε συνήθειες για εξοικονομιση ενεργειας

Σβήνουμε τα φώτα

Όταν μετακινούμαστε από ένα δωμάτιο του σπιτιού ή του γραφεί- ου στο άλλο, πρέπει να σβήνουμε τα φώτα, έστω και αν θα λείψουμε μόνο για λίγη ώρα. Ταυτόχρονα, είναι καλή ιδέα να αξιοποιούμε όσο περισσότερο γίνεται το φως της ημέρας, ανοίγοντας τις κουρτίνες στα σπίτια μας και κάνοντας δραστηριότητες όπως το διάβασμα, το κέντημα ή το σιδέρωμα δίπλα από ένα παράθυρο. Επίσης, σημαντικό είναι να ξεσκονίζουμε τους λαμπτήρες καθώς οι σκονισμένοι λαμπτή- ρες καταναλώνουν περισσότερη ενέργεια από ό,τι οι καθαροί.

Λαμπτήρες φθορίου

Χρησιμοποιούμε λαμπτήρες χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης, οι οποίοι έχουν δεκαπλάσια διάρκεια ζωής και παράλληλα καταναλώ- νουν πέντε φορές λιγότερη ενέργεια από τους συμβατικούς.

Δεν αφήνουμε ηλεκτρικές συσκευές σε κατάσταση αναμονής

Σπατάλη ενέργειας γίνεται όταν αφήνουμε τις ηλεκτρικές συσκευές, όπως την τηλεόραση, το στερεοφωνικό, τον υπολογιστή, σε κατά- σταση αναμονής. Στην περίπτωση αυτή, η τηλεόραση χρησιμοποιεί κατά μέσο όρο το 45% της ενέργειάς της. Γι’ αυτό κλείνουμε τις ηλε- κτρικές συσκευές από τον κεντρικό διακόπτη.

Φόρτιση κινητών τηλεφώνων

Δεν αφήνουμε το κινητό μας να φορτίζεται, όταν η μπαταρία είναι γεμάτη. Με τον τρόπο αυτό σπαταλάμε άσκοπα το 95% του ηλεκτρι- σμού, ενώ μόνο το 5% χρησιμοποιείται για τη φόρτιση του κινητού μας.

Οικιακές ηλεκτρικές συσκευές υψηλής ενεργειακής κλάσης

Όταν πρόκειται να αγοράσουμε καινούργιες ηλεκτρικές συσκευές, όπως π.χ. ένα ψυγείο, πλυντήριο ή ηλεκτρικό φούρνο, φροντίζουμε να είναι ενεργειακής κλάσης Α+ ή Α, ούτως ώστε να καταναλώνουν πέντε φορές λιγότερη ενέργεια από τις συμβατικές συσκευές. Χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία πλύσης στο πλυντήριο ρούχων και πλένουμε μόνο όταν ο κάδος είναι γεμάτος. Εξοικονομείται μ’ αυτόν τον τρόπο ενέργεια 30-50% ανά πλύση.

Μαγειρεύουμε έξυπνα

Μαγειρεύουμε έξυπνα

Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε ενώ μαγει- ρεύουμε, προκειμένου να μην καταναλώνουμε άσκοπα ενέργεια. Για παράδειγμα, δεν ανοίγουμε συχνά την πόρτα του φούρνου για να ελέγξουμε εάν είναι έτοιμο το φαγητό. Κάθε φορά που ανοίγουμε την πόρτα του φούρνου, βγαίνει ο θερμός αέρας και μέσα μπαίνει κρύος αέρας. Ως αποτέλεσμα, στη συνέχεια ο φούρνος πρέπει να κατανα- λώσει μεγαλύτερη ποσότητα ενέργειας για να αναπληρώσει τη χαμένη θερμότητα, αλλά και για να την επαναφέρει στη θερμοκρασία που του έχουμε ορίσει, π.χ. 180° ή 200°C. Μαγειρεύουμε σε σκεύη που εφαρμόζουν στις εστίες με το καπάκι κλειστό. Δέκα λεπτά πριν ετοιμαστεί το φαγητό κλείνουμε το διακόπτη. Αν η βάση του σκεύους είναι 1-2 εκατοστά μικρότερη από την εστία, σπαταλάμε 20-30% περισσότερη ενέργεια. Μαγειρεύοντας σε γυάλινα ή κεραμικά σκεύη, τα οποία έχουν την ιδιότητα να απορροφούν και να συγκρατούν περισσότερη θερμότητα από τα υπόλοιπα σκεύη, έχουμε τη δυνατότητα να ετοιμάζουμε το φαγητό σε χαμηλότερη θερμοκρασία έως και 15 βαθμούς.

Ψυγείο

Βασική τακτική για τη σωστή χρήση των ψυγείων είναι η κατάλληλη ρύθμιση της θερμοκρασίας του ανάλογα με την εποχή του χρόνου. Το χειμώνα, λόγω των χαμηλότερων θερμοκρασιών που επικρατούν, οι ανάγκες για ψύξη είναι χαμηλότερες από ό,τι το καλοκαίρι. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε όλοι ότι δεν είναι απαραίτητο να ρυθμίζουμε το ψυγείο μας στην υψηλότερη θερμοκρασία καθώς όταν η θερμοκρα- σία ενός ψυγείου είναι χαμηλότερη από 5°C, απλώς σημειώνεται μεγα- λύτερη κατανάλωση ενέργειας, ενώ δεν υπάρχουν καλύτερες συνθή- κες συντήρησης για τα τρόφιμα. Επίσης, κάθε φορά που ανοίγουμε το ψυγείο, βγαίνει έξω ο κρύος αέρας και αντικαθίσταται από το ζεστό αέρα που μπαίνει μέσα. Κατά συνέπεια, το ψυγείο θερμαίνεται και πρέπει να καταναλώσει περισσό- τερη ενέργεια προκειμένου να φθάσει στη θερμοκρασία στην οποία το έχουμε θέσει. Για το σκοπό αυτό, αποφεύγουμε, επίσης, να τοποθετούμε σκεύη με ζεστό φαγητό στο ψυγείο. Καλό είναι να μην ανοίγουμε άσκοπα το ψυγείο ή να κρατάμε την πόρτα ανοικτή για πολλή ώρα. Σημαντική, εξάλλου, είναι η καθαριότητα στο πίσω μέρος του ψυγείου ανά τακτά χρονικά διαστήματα με ένα ξεσκονόπανο, μια σκούπα ή με μια ηλεκτρική σκούπα. Τα σύρματα που υπάρχουν εκεί, απορροφούν τη θερμότητα από το εσωτερικό μέρος του βοηθώντάς το, με τον τρόπο αυτό, να παγώνει. Τέλος, μια απλή συνήθεια που μπορού- με να υιοθετήσουμε όλοι μας είναι η τακτική απόψυξη του ψυγείου σε τακτά χρονικά διαστήματα, καθώς με τον τρόπο αυτό, είναι εφικτή η εξοικονόμηση ενέργειας έως και 30%.

Ρυθμίζουμε τον θερμοστάτη

Ρυθμίζουμε τη θερμοκρασία του σπιτιού μας κατάλληλα, ανάλογα με την εξωτερική θερμοκρασία, την εποχή του χρόνου και την ώρα της ημέρας. Όταν βρισκόμαστε μέσα στο σπίτι, είναι καλά να ντυνόμαστε πιο ζεστά, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε το κρύο παρά να αυξάνουμε τη θερμοκρασία. Χρήσιμο είναι να μην υπερθερμαίνουμε τα σπίτια μας άσκοπα. Εάν όλοι μειώσουμε τη θερμοκρασία στα σπίτια μας κατά ένα βαθμό Κελ- σίου, μπορούμε να μειώσουμε το λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύ- ματος έως και 7%. Βάσει υπολογισμών, είναι γνωστό ότι το 70% της ενέργειας που καταναλώνεται στα σπίτια είναι για τη θέρμανση. Για το λόγο αυτό, συστήνεται η εγκατάσταση ηλεκτρονικού θερμοστά- τη, ο οποίος θα προγραμματίζεται, για παράδειγμα, να λειτουργεί σε χαμηλότερη θερμοκρασία την ημέρα και σε υψηλότερη το απόγευμα και το βράδυ. Συντηρούμε την εγκατάσταση θέρμανσης στο τέλος του χειμώνα. Έτσι, βελτιώνεται η απόδοση και μειώνεται η κατανάλω- ση καυσίμων και η ρύπανση της ατμόσφαιρας. Αν υπάρχει θερμάστρα στο σπίτι, η οποία χρησιμοποιείται συχνά, ελέγχουμε το φίλτρο του αέρα. Όταν το φίλτρο είναι αποφραγμένο, η θερμάστρα πρέπει να λειτουργήσει πιο εντατικά, άρα θα κατανα- λώσει περισσότερη ενέργεια για να ζεστάνει το χώρο. Το καλοκαίρι χρησιμοποιούμε ανεμιστήρα για να δροσιστούμε και αποφεύγουμε τη χρήση κλιματιστικού. Μέσα σε 30 μέρες εξοικο- νομούμε €60 και μειώνουμε τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 600-700 κιλά.

Μόνωση του σπιτιού

Η σωστή μόνωση του σπιτιού εξασφαλίζει δροσιά το καλοκαίρι και ζέστη το χειμώνα. Ελέγχουμε τις πόρτες και τα παράθυρα των σπιτι- ών μας για διαρροές. Όσον αφορά στα παράθυρα, τοποθετούμε δι- πλά τζάμια όπου αυτό είναι εφικτό. Βεβαιωνόμαστε ότι η οροφή της κατοικίας μας είναι καλά μονωμένη. Εάν πρόκειται να χτίσουμε ένα νέο σπίτι, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας την «ενεργειακή από- δοση του κτιρίου», δηλαδή την ποσότητα ενέργειας που πραγματικά καταναλώνεται ή εκτιμάται ότι ικανοποιεί τις διάφορες ανάγκες που συνδέονται με τη συνήθη χρήση του κτιρίου. Πρέπει να υπολογί- σουμε τη μόνωση, τα τεχνικά χαρακτηριστικά και τα χαρακτηριστικά της εγκατάστασης, το σχεδιασμό και τη θέση του κτιρίου σε σχέση με τους κλιματολογικούς παράγοντες, την έκθεση στον ήλιο και την επίδραση των γειτονικών κατασκευών

Αλλάζουμε συνηθειες για την προστασια του περιβαλλοντος

Όλοι οι πολίτες έχουν την ευθύνη για την καταπολέμηση της κλιμα- τικής αλλαγής. Γι’ αυτό χρειάζεται η περιβαλλοντική αγωγή των πο- λιτών, ώστε να αποκτήσουν στάσεις και συμπεριφορές φιλικές προς το περιβάλλον και με διάθεση για ενεργό συμμετοχή στα κοινωνικά δρώμενα. Η διαμόρφωση συνειδητών πολιτών που να προτείνουν λύσεις και να συμμετέχουν στη λήψη και εκτέλεση αποφάσεων για την προστασία και αναβάθμιση του περιβάλλοντος, αποτελεί την πλέον ελπιδοφόρα επένδυση για ένα καλύτερο περιβαλλοντικά μέλλον.

Περπατάμε

Για μικρές αποστάσεις, αποφεύγουμε τη χρήση του αυτοκινήτου. Πέ- ραν από έναν απλό και αποτελεσματικό τρόπο εκγύμνασης του σώ- ματος, το περπάτημα αποτελεί τρόπο προστασίας του περιβάλλοντος από τα καυσαέρια των αυτοκινήτων και των λοιπών μηχανοκίνητων μέσων μεταφοράς. Για μικρές αποστάσεις, όπως από το σπίτι στο πε- ρίπτερο ή στο φούρνο, καλό είναι να αποφεύγουμε το αυτοκίνητο και να προτιμάμε να περπατάμε ή να χρησιμοποιούμε το ποδήλα- το. Όπου είναι δυνατόν, είναι προτιμότερο να παίρνουμε τα δημόσια μέσα μεταφοράς για τη μετάβαση στην εργασία, στο σχολείο ή στο κέντρο της πόλης για δουλειές. Επίσης, αν μένουμε στην ίδια γειτονιά με κάποιο συνάδελφο, είναι καλά η μεταφορά στην εργασία να γίνεται με ένα αυτοκίνητο παρά με δύο. Επίσης, αποφεύγουμε, αν φυσικά τούτο είναι δυνατόν, τα αεροπορικά ταξίδια, γιατί τα αεροπλάνα εκλύουν μεγάλη ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Εάν σκοπεύουμε να αγοράσουμε καινούργιο αυτοκίνητο, καλό είναι να προτιμήσουμε ένα υβριδικό, που είναι πολύ οικονομικό όσον αφορά στην κατανάλωση καυσίμων ή ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο, για μετακίνηση σε μικρές αποστάσεις. Σημαντικό ρόλο, φυσικά, διαδραματίζουν ο κυβισμός του αυτοκινήτου και το ποσοστό ρύπων που εκπέμπει προς την ατμόσφαιρα. Τα αυτοκίνητα μικρού κυβισμού είναι πιο οικονομικά, τόσο στην αγορά όσο και στη συντήρηση και τα καύσιμα, και επιπλέον πιο φιλικά προς το περιβάλλον. Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, οι κατασκευάστριες εταιρείες αυτοκινή- των οφείλουν να παρέχουν όλες τις πληροφορίες σχετικά με τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και την κατανάλωση καυσίμων των αυτοκινήτων.

Ανακυκλώνουμε

Μια απλή συνήθεια που μπορούμε να υιοθετήσουμε όλοι και να συμβάλουμε με τον τρόπο αυτό στην προστασία του περιβάλλοντος και την εξοικονόμηση ενέργειας είναι η ανακύκλωση του χαρτιού, του γυαλιού, του αλουμινί- ου κ.λπ. Χρησιμοποιούμε ξεχωριστά τους κάδους ανακύκλωσης για το γυαλί, το χαρτί, το αλουμίνιο και τις λοιπές συσκευασίες. Εάν είναι εύκολο, τοποθετούμε στον κήπο μας κουτιά για να ξεχωρίζουμε τα είδη προς ανακύκλωση, δηλ. ένα κουτί για τα γυάλινα αντικείμενα, ένα για το χαρτί κ.λπ. Έτσι, θα είναι όλα συγκεντρωμένα και θα τα μεταφέρουμε ευκολότερα στο χώρο συλλογής ειδών ανακύκλωσης του Δήμου της περιοχής μας. Τα παιδιά μπορούν να αφαιρούν από τα μπουκάλια και τα βάζα τους φελλούς και τα καπάκια και να τα ξεπλένουν.

Όταν πηγαίνουμε για ψώνια, θα πρέπει να χρησιμοποιούμε τσάντες οι οποίες μπορούν να ξαναχρησιμο- ποιηθούν, όπως χάρτινες ή πάνινες, αντί για πλαστικές σακούλες μιας χρήσης. Επιπλέον, καλά είναι να προτιμάμε προϊόντα με την ελάχιστη δυνατή συσκευασία ή προϊόντα των οποίων οι συσκευασίες ξαναγεμίζουν (π.χ. μπύρες σε γυάλινα μπουκάλια, μελάνι για εκτυπωτές). Όσον αφορά στο αλουμίνιο, είναι ένα υλικό το οποίο μπορεί να ανακυκλωθεί και επομένως να χρησιμοποιηθεί πάρα πολλές φορές. Κάθε χρόνο χρησιμοποιούμε δισεκατομμύρια τενεκεδάκια αναψυκτικών. Δεν αποκλείεται αυτά, από τα οποία πίνουμε σήμερα, να χρησιμοποιήθηκαν πριν από 10 ή 20 χρόνια. Η ανακύκλωση αλουμινίου εξοικονομεί τόσο ενέργεια όσο και αλουμίνιο. Ακούγεται απίθανο αλλά η ανακύκλωση έστω και μιας συσκευασί- ας αλουμινίου εξοικονομεί αρκετή ενέργεια ώστε να λειτουργεί μια τηλεόραση για τρεις ολόκληρες ώρες. Κατά παρόμοιο τρόπο, η ανακύκλωση συσκευασιών αλουμινίου, π.χ. κονσέρβες, καταναλώνει έως και δέκα φορές λιγό- τερη ενέργεια από ό,τι η παραγωγή καινούργιων. Το αλουμινόχαρτο μπορούμε να το πλύνουμε, να το στεγνώσουμε και να το φυλάξουμε για να το ξαναχρησιμοποιήσουμε στο μέλλον. Όταν πλέον θα έχει φθαρεί αρκετά, μπορούμε να το βάλουμε στον κάδο ανακύκλωσης για το αλουμίνιο. Ξεπλένουμε τις αλουμινένιες συσκευασίες για να μη συγκεντρώνονται έντομα και τις αποθηκεύουμε σε ένα μεγάλο κουτί μέχρι να τις μεταφέρουμε στο χώρο συλλογής. Βάζουμε το γεύμα που παίρνουμε στη δουλειά ή στην εκδρομή σε κουτί, που μπορεί να ξαναχρησιμοποιηθεί, αντί σε πλαστικά σακούλια ή αλουμινόχαρτο.

Το χαρτί είναι ένα υλικό που χρησιμοποιούμε καθημερινά. Στο σχολείο, στη δουλειά αλλά και στο σπίτι χρησιμοποιούμε τεράστιες πο- σότητες χαρτιού. Ανακυκλώνοντας χαρτί εξοικονομούμε ενέργεια, αφού τα εργοστάσια χρησιμοποιούν πολύ λιγότερη ενέργεια για να παράξουν χαρτί, για παράδειγμα από παλιές εφημερίδες, παρά από χαρτοπολτό. Ταυτόχρονα σώζουμε και τα δέντρα. Μπορούμε να ανακυκλώσουμε κάθε είδος χαρτιού όπως περιοδικά, εφημερίδες, παλιούς τηλεφωνικούς καταλόγους, βιβλία προηγούμενων τάξεων, χαρτοσακούλες κ.λπ. Όταν εκτυπώνουμε εργασίες ή ο,τιδήποτε άλλο από τον εκτυπωτή μας στο σπίτι ή το γραφείο, φροντίζουμε να χρησιμοποιούμε και τις δύο πλευρές του χαρτιού

Δεν ξοδεύουμε άσκοπα νερό

Η αλόγιστη κατανάλωση νερού μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις σ’ ό,τι αφορά τις ποσότητες νερού στη χώρα μας. Καθημερινά, όλοι μας σπαταλούμε μεγαλύτερες ποσότητες νερού απ’ ό,τι χρειαζόμαστε, τόσο μέσα στο σπίτι (μαγείρεμα, μπάνιο κ.λπ.) όσο και στους εξω- τερικούς χώρους του σπιτιού (πότισμα κήπου, καθαριότητα αυλής, πλύσιμο αυτοκινήτου κ.λπ.) Μπορούμε, ωστόσο, όλοι μας με απλές κινήσεις να εξοικονομούμε περισσότερο νερό. Όταν πλένουμε τα δόντια μας, μπορούμε απλώς να βρέξουμε την οδοντόβουρτσα, να κλείσουμε τη βρύση και να τα βουρτσίσουμε. Θα ανοίξουμε τη βρύση πάλι μόνο για να ξεπλύνουμε το στόμα μας. Με τον τρόπο αυτό μπορούμε να εξοικονομούμε έως και 30 λίτρα νερού κάθε φορά. Επιπλέον, δεν κρατάμε συνέχεια ανοικτή τη βρύση όταν ξυριζόμαστε ή πλενόμαστε. Όταν πλένουμε τα πιάτα, μπορούμε να τα ξεπλένουμε από τις σαπου- νάδες χρησιμοποιώντας ένα μεγάλο δοχείο με καθαρό νερό, αντί να αφήνουμε τη βρύση να τρέχει. Επίσης, μπορούμε να κάνουμε το ίδιο όταν γράφουμε. Μια άλλη ιδέα είναι να χρησιμοποιούμε τις κόλλες που δεν χρειαζόμαστε πλέον, ως σημειωματάριο. Μαζί με τα άλλα ανακυκλώσιμα υλικά, συγκεντρώνουμε τακτικά το χαρτί και το μεταφέρουμε στο χώρο συλλογής. Γενικά, το ιδανικότερο θα ήταν, εάν εξαρχής όλοι μας αποφεύγαμε την αγορά προϊόντων τα οποία δεν ανακυκλώνονται. Όταν αγορά- ζουμε τρόφιμα, παιχνίδια για τα παιδιά ή οποιαδήποτε άλλα προϊό- ντα, επιλέγουμε αυτά με τη λιγότερη ή ελάχιστη δυνατή συσκευασία. Να προτιμούμε τα προϊόντα των οποίων η συσκευασία είτε μπορεί να ανακυκλωθεί είτε είναι κατασκευασμένη από ανακυκλωμένα υλικά. Για παράδειγμα, να προτιμούμε να αγοράζουμε αβγά τα οποία είναι σε χάρτινη θήκη παρά σε πλαστική.

ΠΗΓΗ: http://www.stoprasinospiti.gr